کوهنوردی و زندگی

هوايي در گفت و گو با فارس:

گروه‌ آرش بايد پاسخگوي حادثه علم كوه باشد

خبرگزاري فارس: رئيس فدراسيون كوهنوردي گفت: مسئولان گروه آرش تهران بايد در جلسه كميته انضباطي پاسخگوي اين حادثه باشند.//

حالا چطور میشه ثابت کرد که مسئولین گروه آرش این ۲ نفر را راهی کرده اند یا این ۲ نفر سرخود اقدام به صعود کرده اند . شهود و شاهد و از این حرفها حتما !!   

چرا هر سال زمستان شاهد حوادثي هستيم كه مي توانست منجر به تلفات نشود !

همين حادثه اخير را بررسي كنيم .عزيزان از دست رفته اي كه تصميم به صعود گرده آلمانها گرفتند روز سه شنبه 26/10/85 وارد مسير گرده شده اند روزي كه يك سامانه كم فشار از سمت غرب قرار بود به منطقه البرز برسد و زود تر از همه به البرز غربي( منطقه علم كوه )  و اداره هواشناسي خودمان اين را از اول هفته اعلام كرده بود و برخي سايتهاي هواشناسي  مثل سايت ياهو و ... از 9 روز پيش اعلام كرده بودند ! قديم تكنولو‍ژي نبود پيش بيني هوا حتي از يك روز قبل هم امكان پذير نبود خوب كوهنوردان مي رفتند الهي به اميد تو و اگر دچار هواي بد مي شدند مي گفتند شانس نياورديم و هوا ياري نكرد اما امروزه چطور ؟ امروزه كه  از پناهگاه سرچال  و خيلي از قله ها و مكانها حداقل با sms    ميتوان با دنياي تمدن و تكنولو‍ژي ارتباط برقرار كرد مي توان گفت خبر نداشتيم كه هوا خراب مي شود ؟  يا اينكه مي گوييم نمي دانستيم كوچكترين ناپايداري هوا و كم انرژي ترين سامانه جوي مي تواند در ارتفاع 4500 متري منطقه علم كوه فاجعه بيافريند ! واقعا كدام يك را مي گوييم  يا شايد فكر مي كنيم روئين تن هستيم و مي توانيم در بد ترين شرايط جوي از مسيري مثل گرده آلمانها كه اجازه فعاليت سريع را نمي دهد صعود كنيم ؟!  

متاسفانه اين روزها اشخاص زيادي را در كوه مي بينيم كه با يك جفت كفش 2 پوش 300 هزار توماني و يك دست لباس 300 هزار توماني و يك كوله پشتي 150 هزار توماني و...  بدون داشتن تجربه و دانش كافي در كوهنوردي دست به صعود هاي آنچناني مي زنند ( البته منظورم به اين عزيزان از دست رفته نيست چون من آنها را از نزديك نمي شناسم ) .

قديم با اسپرتكس و پوتين سربازي  كوهنوردي را شروع مي كردند حالا با وان اسپرت و كوفلاخ !! قديم نمي دانستند پيش بيني  هوا يعني چه حالا هم نمي دانند ؟؟!!

سلامی دوباره

ممنون از همه آشنایان و وابستگان ، تجار ، کسبه و... که در این مدت که من نبودم لطف داشتند و پیامهای محب آمیز نوشتند .

دوست عزیزی در پیامهای پست قبلی نوشته بود :< يک کوهنورد هيچ وقت اشغال در کوه نمی ريزه عموما مردمی که برای تفريح می ان اينکارو می کنن اگر اشتباه نکنم پارک جمشيديه است ؟>

اتفاقا کوهنوردا ها در کوه آشغال میریزند ! چرا ؟ چون سر قله دماوند و علم کوه که مردم عادی وجود ندارند . کوهنوردها خودشون خوب می دونند که کی در کوه آشغال میریزه . البته کوهنورد داریم تا کوهنورد ! بعضی کوهنوردها قله ها را صعود میکنند برای اینکه کلکسیون قله هاشون تکمیل بشه  و وقتی به اون قله صعود کردند میگن < قله را زدیم > . تکلیف این عده مشخص است که در کوه چه میکنند .  اما بعضی ها هم بخاطر چیزهای دیگری به کوه صعود میکنند که لازمه کوه را تمیز نگه دارند .

این دوست عزیز حدس زده بود که این عکسها پارک جمشیدیه است ! ای کاش بود ! نه خیر متاسفانه این عکسها مربوط به پارک ملی گلستان است . نکته مهم در این عکس وجود سبد زباله و انبوه زباله در اطراف سبد بود . یعنی مردم حتی به خودشان زحمت ندادند آشغالشان را در سبد بریزند . ای آقا ما چه انتظاراتی داریم .! هنوز خیلی از مردم وقتی سوار اتومبیل میشوند کمربند را یا نمی بندند یا اگر ببندند بخاطر نجات جان خودشان نیست بلکه از ترس پلیس و بخاطر نجات جان جیبشان است ( به خصوص در شهرستانها )! بعضی ها هم کمربند را الکی روی سینه شان می اندازند و جالب اینکه رتبه اول جهان در  آمار تلفات حوادث رانندگی را هم داریم . اینجا که بحث جان آدمها بطور مستقیم و ملموس هست ما نتونستیم درست کنیم ( حتی به زور جریمه و ..) .... وااااااای به حال بحث محیط زیست که اثرات غیر مستقیمش روی حیات انسان سالها بعد مشخص خواهد شد 

ببخشید که بعد از اینهمه وقت اومدم و فقط غر زدم .. پست بعدی را سفید و روشن خواهم نوشت

بدون شرح !

بدون شرح !

این همه وقت درباره کوهنوردی نوشتم ... یک بار هم میخوام راجع به زندگی بنویسم .هرچند که اینها از هم جدا نیستند و...

هیچکس با سگهای وحشی شوخی نمیکند ولی سگهای آرام را با لگد میزنند  . زندگی بازی سگهاست .( الیزابت آلنده ) .

سلام ... یه مدتی نبودم ...مشغول رسیدگی به امور اون شتری بودم که در خونه هر کسی میخوابه !!  . این عکس هم مدرکش

بله.......... اینم از ما !!!!!

امروز یک خبری را در سایت خبرگزاری میراث فرهنگی خواندم ولی راستش سر در نیاوردم !!! خبر این بود :

دیروز تشییع جنازه حاج حامد گلکار بود . نمیدونم برای چندمین بار بود که در این عمر کوتاه کوهنوردی خودم برخی از چهره ها و شخصیتهای کوهنوردی را گریان و عزادار می دیدم ! بعضی از کسانی که در مجلس مشابه قبل دیدم این بار اصلا ندیدم چون زنده نبودند ! مثل داوود خادم و بهرام جعفری ! دیروز به این فکر میکردم که ممکن است مجلس بعدی برای هر یک از حاضرین در این جمع به خصوص فعالان و حرفه ای های کوهنوردی باشه ! یه جورایی سیاه شدم  ! با خودم گفتم آخه چه کاریه این کوهنوردی!!! ؟ یکی مثل عزیز خلج ۳۰ سال کوهنوردی کرده و در طی این سالها مرگ بیش از ۳۰ نفر همنورد خودش را دیده از محمد داوودی گرفته تا حامد گلکار ... ! فکر نکنم هیچ صنف و گروه و دسته ای به این اندازه مرگ عزیزانش را ببینه ! من که سابقه ای در کوهنوردی ندارم خیلی از آدمهای توی آلبومم دیگه زنده نیستند چه برسه به یک پیشکسوت ! آلبوم اون احتمالا باید آلبوم اموات باشه ! البته فوت حاج حامد  مستقیما در اثر فعالیت کوهنوردی نبود ولی به نحوی مرتبط بود و بهانه ای شد تا موضوعی را که مدتها بود در ذهن من رخنه کرده بود بیرون بریزم . به هیچ وجه دوست ندارم در اثر کار کوهنوردی و یا کاری مرتبط با آن بمیرم چون خسته شدم اینقدر کوهنوردان را در لباس عزا دیدم . شاید این افکار در اثر افسردگی حاصل از سوگ عزیزان تو سر من اومده باشه و توجیه منطقی نداشته باشه اما به هر حال انسان نمیتونه نسبت به احساساتش بی تفاوت باشه و اونها را در منطق حل کنه .